على صدرايى خويى

17

ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )

( 1012 ) گلشن سعادت ( ادبيات فارسى ، منشآت - / فارسى ) از : حكيم محمد امين بنى اسرائيلى دبير نواب سعادت الله خان مؤلف كه در دستگاه سعادت خان فرمانرواى كرناتك ( م 1145 ق ) منشى و سراينده بوده ، نامه هاى رسمى را كه از جانب سعادت خان و ديگر صاحب منصبان دستگاه وى به بزرگان دكن نگاشته ، در كتاب حاضر ، در سال 1131 ق ، در چهار فصل ، جمع آورىنموده ، با اين عنوانها : فصل اول : صحايف نواب سعادت انتساب به بزرگان و عزيزان عالى جناب ؛ فصل دوم : رقايم راى عالم آرا ( دكهنى رام كه نگارنده در خدمتش نيز بوده ) به اخيار و احباء ؛ فصل سوم : مفاوضات خان سراپا فضل ( فضل الله خان ) و احسان به دربايان و اعزه ؛ فصل چهارم : رقعات از جانب خود ( نگارنده ) به جانب بزرگان قدردان و دوستان مهربان . آغاز : بسمله . انشاى حمد و ثنا سزاى انشا پردازى است كه منشى تقديرش مجموعهء جامعهء موجودات را با وجود عدم وجود اسباب تحرير به رنگ صورت آيينهء صورت پذير گردانيد . نوع خط : نستعليق . كاتب : محمد قاسم سرناب . تاريخ كتابت : ذكر نشده . توضيحات : به تصحيح مولوى سيّد محمّد حسين حسينى ؛ شرح لغات و اصطلاحات با شماره هاى شاخص در حاشيهء بسيارى از صفحه ها به زبان فارسى از سيّد محمد حسين حسينى مصحّح ؛ از صفحهء 173 تا پايان نسخه موريانه خورده و ناقص شده و نياز به ترميم دارد ؛ غلط نامه در پايان نسخه ( ص 177 - / 180 ) . محل چاپ : هند ؛ مدراس . مطبعه : كشن راج . تاريخ : 1269 . تعداد صفحات : 180 ؛ اندازه : 5 / 32 * 15 ؛ تعداد سطور : 13 . ( 1013 ) مجموعه در اين مجموعه سه اثر طبى در متن و حاشيه چاپ شده ، بدين مشخصات :